Lisa Nelson, chorégraphe, improvisatrice et vidéaste, développe depuis les années ‘70 une approche de composition instantanée et du spectacle qu’elle nomme le Tuning Score. Nous présentons ici notre propre définition du Tuning Score d’après nos différentes pratiques et rencontres avec Lisa Nelson.

 


crédit photographique: Raymond Mallentjer

Comment regardons-nous le mouvement ?

Cette question posée par Lisa Nelson nous permet d’observer notre activité quand nous regardons le mouvement. Nous organisons sans cesse notre sens visuel pour recevoir l’information et l’interprêter ensuite pour qu’elle fasse sens. Pour ce faire, l’œil opère toute une série de mouvements subtils en un véritable exercice de composition qui témoigne de notre rapport au monde. Il suffit d’observer lors d’une discussion les différents jeux de regard entre les deux personnes: l’un signifie par son regard qu’il écoute, l’autre organise ses yeux pour être en rapport avec sa pensée, voir et être vu. Par ces multiples activités du regard, nous nous communiquons l’un l’autre nos intentions et notre attention. Le Tuning Score se développe sur cette analogie entre l’activité du regard et le mouvement : celui qui regarde le mouvement et celui qui danse, ont chacun à faire à leur propre organisation tout en étant mis en rapport l’un avec l’autre. Le Tuning Score offre des outils de communication qui nous permettent de s’adresser, d’agir directement sur la composition par une série d’appels vocaux qui peuvent être émis tant de l’intérieur que de l’extérieur du cadre de la scène. Il s’établit alors une sorte de conversation pendant laquelle les interlocuteurs s’adressent mutuellement leur point de vue, composent, se réorganisant constamment l’un par rapport à l’autre, en d’autres mots, s’accordent : le mot « tuning » se traduit littéralement par « accordage », s’accorder dans le sens musical.

Open / Close
ouvrir / fermer les yeux
Next
«coupez!» passer à autre chose
Pause
suspendre le mouvement en immobilité
Exit
sortir du cadre
Reduce
enlever ce qui est en «trop»
Reverse
revisiter l’expérience à reculons
Resituate
changer de point de vue
End
fin
Sustain
soutenir l’intention présente
Enter
pénétrer le cadre
Report
rapporter à haute voix l’expérience présente
Repeat
répéter le même mouvement ou la même phrase

Ces appels font référence aux techniques de montage vidéo qui organisent les images et les sons en durée : arrêt sur image, coupe, retour en arrière,… autant d’opérations qui façonnent la matière, la condense, l’étire, la propulse ailleurs. Dés lors, ces appels expriment de manière immédiate le désir de composition de chacun: ils donnent à voir la relation entre l’organisation interne des corps pris dans leur physicalité et la composition scénique dans son ensemble. C’est de cette attention particulière à la façon dont nous organisons nos sens, quand nous dansons et regardons le mouvement, que nous pouvons reconnaître les schémas que nous utilisons pour construire notre expérience. THE TUNING SCORE FROM LISA NELSON

THE TUNING SCORE FROM LISA NELSON

 

We are giving here our own definition of the Tuning Score. This definition is based on our various practices and meetings with Lisa Nelson.

How do we watch movement?

This question that Lisa Nelson is asking, allows us to observe our activity while we are watching movement (someone or something in motion). We are constantly organizing our visual sense to receive the information and then interpret it in order to make sense. The eyes are operating a series of small and subtle movements, in a real composition exercise, that is showing our relationship to the world. One just has to observe the various ‘ eyes games’ occurring during a conversation between two peoples: one says by his gaze that he is listening while the other organizes his eyes in order to think, see and be seen at the same time. It is through these multiples activities of the gaze that we are communicating our attention and intention to each other.

The development of the ‘Tuning score’ is based on this analogy between the activity of the eyes and movement: the watcher and the mover are both and at the same time, in relation with their own physical organization while they are in relationship with each other. "The Tuning Score" offers communication tools that allow us to address and act directly on the composition by a series of vocal calls that can be made from the point of view of watchers and movers from inside and outside the frame of composition. It is a kind of apprenticeship for performers and audience who are through a conversation, questioning together the nature and the meaning of movement The speakers (watchers and movers) are mutually giving their point of view, composing and reorganizing themselves constantly in relation to each other: they are tuning.

ENTER Enter the frame

PAUSE Suspension in stillness

OPEN / CLOS E Eyes open, eyes shut

NEXT Cut do something else

RESITUATE Change place or point of view

REVERSE Revisit the experience backward

REPORT Describe with words the present experience

REDUCE Get rid of what is unnecessary

SUSTAIN Sustain the present activity

EXIT Exit the frame

REPORT Describe with words the present experience

REPEAT Repeat the same mouvement or fragment

END End

The calls are referring to video editing that organizes images and sounds in duration: pause, cut, rewind… operations that shape the material, condense it, stretch it, propel it somewhere else. They immediately communicate each player composition desire: they make visible the relation ship between their internal and physical organization and the global composition ‘on stage’.

It is from this particular attention about our way of organizing our senses when we are dancing and watching movement, that we can recognize the patterns that we use to construct our experience.

‘Tuning Score’ van Lisa Nelson

Tuning Score’ van Lisa Nelson.

 

Lisa Nelson, choreografe, improvisatrice en videaste ontwikkelt sinds de jaren zeventig een benadering voor instant-compositie en voorstelling die zij ‘Tuning Score’ noemt.

Wij stellen hier onze eigen definitie voor van ‘Tuning Score’ die gevormd werd door onze verschillende manieren van beoefening en door onze ontmoetingen met Lisa Nelson.

 

Hoe kijken we naar/bekijken we beweging?

Deze vraag van Lisa Nelson laat ons toe onze activiteit te observeren wanneer we kijken naar beweging. Wij organiseren zonder oponthoud ons visueel vermogen om informatie te ontvangen en haar vervolgens te interpreteren zodat ze betekenis krijgt.

Om dat te doen, treden er een hele reeks subtiele bewegingen in werking in een echte ‘compositie-oefening’ die getuigt van onze relatie met de wereld. Zoals tijdens een discussie tussen twee personen het spel met de ogen: de één toont door zijn blik aan dat hij luistert, de andere organiseert zijn ogen om in contact te staan met zijn gedachten én te kijken én gezien te worden…Door de hoeveelheid van activiteit die verscholen ligt in de ‘blik’ communiceren we met de andere onze intentie en onze aandacht.

De ‘Tuning Score’ is gebaseerd op de analogie tussen de activiteit van het kijken en de beweging: diegene die naar de beweging kijkt en diegene die danst staan elk in voor hun ‘eigen’ organisatie én voor hun onderlinge relatie. Door een reeks van uitroepen die zowel van binnen het scenisch kader als van daarbuiten kunnen komen, biedt de ‘Tuning Score’ werktuigen aan voor communicatie die ons toe laten ons direct te richten op de compositie die verschijnt en te handelen. Er ontstaat zo een soort conversatie tijdens dewelke de aangesprokenen (langs verschillende kanten) hun standpunt uit de doeken doen, componeren, zich constant reorganiseren, in andere woorden: tot een overeenstemming komen. Het woord ‘tuning’ vertaalt zich letterlijk door ‘regelen’, ‘afstemmen’, zich afstemmen in de muzikale zin... .

 

ENTER Het kader binnentreden

PAUSE beweging uitstellen in onbeweeglijkheid

OPEN / CLOSE ogen openen/sluit

NEXT volgende!’, naar iets anders overgaan

RESITUATE van standpunt/plaats veranderen

REPORT met luide stem verslag uitbrengen van de ervaring op dat ogenblik

REDUCE wegruimen wat ‘te veel’ is

SUSTAIN De intentie ondersteunen

EXIT het kader verlaten

REVERSE De gerbeurtenis herbeleven door zich terug te trekken

REPORT met luide stem verslag uitbrengen van de ervaring op dat ogenblik

REPEAT dezelfde beweging of bewegingszin herhalen

END einde

De uitroepen zijn een referentie naar technieken voor videomontage die de beelden en geluiden organiseren in de tijd: stilstand van het beeld, doorsnijden van het beeld, terug naar achter keren, evenals operaties die het beeld vormen, haar doen ineenkrimpen, uittrekken, haar ergens anders heen sturen.

De uitroepen drukken op directe wijze het compositie-verlangen uit van elke betrokkene: zij maken de relatie zichtbaar tussen de interne organisatie van het lichaam, omsloten in haar fysicaliteit en de scenische compositie in haar geheel. Het is met dezelfde specifieke aandacht waarmee we onze zintuigen organiseren terwijl we dansen en naar beweging kijken dat we de patronen kunnen herkennen die we hanteren om onze ervaring op te bouwen.